Van toen naar nu: zuidzijde Julianahaven

 
In de jaren ’70 en ’80 was de Julianahaven dé plek voor de import van hout voor het noorden en oosten van Nederland. Grote pakketten hout kwamen binnen vanuit de Sovjet-Unie en moesten vaak nog op de kade worden gesorteerd. De kade aan de zuidzijde van de Julianahaven was heel breed en maakte het tot de ideale plek om het binnengekomen hout te sorteren. Eenmaal gesorteerd werd het hout voornamelijk gebruikt voor de woningbouw en meubelindustrie. Na de gloriedagen van de houthandel stond het nieuwe ambitieuze project alweer op de stoep aan de Julianahaven: er moest een fruitterminal komen. Er werden grote investeringen gedaan, maar van een succesvolle fruitterminal is nooit sprake geweest. In het begin van deze eeuw werd er daarom een andere invulling aan gegeven: een papierterminal. Deze was in tegenstelling tot zijn voorganger, veel succesvoller en leverde zelfs het papier voor de New York Times. Tegenwoordig wordt de zuidkade van de Julianahaven gebruikt voor het onderhoud van windturbines op zee en de op- en overslag aan een breed scala van goederen.